İnsan soyunun en kötü eylemi öldürmek en kötü huyu ise alışmaktır.
İnsan, ihanet ve acı karşısında bile, kendi anlamını bulabilir. En zor anlarda bile, içsel bir anlam arayışı, insanı ayakta tutabilir.”
Başarı hayatta bir kez yaşanan dönüşümlerin değil günlük alışkanlıkların bir üründür.
Klasik bir söz vardır, eleştirdiğiniz her şeyde
Anlamsızlık duygusunun nedenine gelince, aşırı basitleştirme de olsa, insanların yaşamalarını sağlayacak çok şeyin bulunmasına karşın, uğruna yaşayacakları bir şeyin olmadığı söylenebilir; insanlar araçlara sahip, ama amaçları yok.
İçsel motivasyonun en üst düzeyi bir alışkanlığın kimliğinizi bir parçasına dönüşmesidir
Kitaplar bir zihnin, en saf özü, en mükemmel suretidir ve bu yüzden her zaman karşılıklı konuşmadan, hatta en büyük kafanın sohbetinden bile çok daha büyük bir değere sahiptir. Önemli olan her noktada bir insanın eserleri sohbetini aşar ve onu geride bırakır.
Hümanist psikolojiye göre insan çocukluk yıllarının ya da kültürel şartlarının arasında sıkışmış Çaresiz ve pasif bir varlık değildir. Birey kendini gerçekleştirmek için geçmişinin ve toplumun zindanından kurtulmak zorundadır.
Mizah duygusu geliştirme ve olayları mizahi bir ışık altında görme çabası, yaşama sanatında ustalaşırken öğrenilen bir hiledir.