Hep düşünürüm nedir bu varamayışların aslı astarı.

Bir illüzyon mu yoksa inkar edilemez koca bir gerçek mi?

Vardığımız noktalar ne denli objektifliğin sonucu?

Yaşam yalnız bize güç verecek düşünceleri beslemek midir?

Cesareti nerede böyle bir var oluşun?

Gibi tüketmeyen soruların olduğu bir hal.

İşte tüm bu hal felsefe için en iyi hal.

Belki bu felsefeye elverişli ortam bize ara diyor, sınırlarımızı zorlamaya davet ediyordur...

Bize gelişmek için büyük bir fırsat veriyordur. Soru olmasa ,bilinmeyenler sınırsız olmasa şimdiye her şey bitmiş, yaşam tüm merakını kaybedip çürümüş olurdu...

Bu yakındığımız bilinmezlik belki de büyük bir lütuftur..